Lampropeltis polyzona

Google afbeeldingen
Wetenschappelijke naam Lampropeltis polyzona
Nederlandse naam West-Mexicaanse melkslang
Herkomst De Mexicaanse staten Colima, Guerrero, Hidalgo, Jalisco, Puebla, Michoacán, Oaxaca, Sinaloa, Sonora en Veracruz. Aangenomen wordt dat deze soort ook voorkomt in Guanajuato, Morelos, Nayarit en westelijk San Luis Potosí.
Biotoop Ik denk dat je kunt stellen dat de meeste vertegenwoordigers van deze soort leven in droge gebieden met veel schuilmogelijkheden. Vaak is het onder stenen en andere schuilplekken enigszins vochtig.
Bijzonderheden Deze soort is, o.a. op basis van DNA onderzoek, in 2014 “samengesteld” uit de inmiddels afgevoerde ondersoorten van Lampropeltis triangulum.

Wil je hier meer over weten, lees dit artikel… 


Ruane, Sara; Robert W. Bryson, Jr., R. Alexander Pyron, and Frank T. Burbrink 2014. Coalescent Species Delimitation in Milksnakes (genus Lampropeltis) and Impacts on Phylogenetic Comparative Analyses. Systematic Biology 63 (2): 231-250


Het gaat om de volgende ondersoorten:

L. t. arcifera (Morelos, Guerrero, Michoacán, Jalisco, Westelijk  Querétaro – Mexico)

L. t. campbelli (Zuidelijk Puebla, Oostelijk Morelos, Noordelijk Oaxaca – Mexico)

L. t. conanti (deels) (Sierra Madre del Sur in Guerrero, Oaxaca – Mexico)

L. t. nelsoni (Zuidelijk Guanjuato, Centraal Jalisco, Colima, Noordwestelijk Michoacán, Tres Marias, Sonora – Mexico)

L. t. polyzona (deels) (Vera Cruz, Oostelijk San Luis Potosí, Tabasco  – Mexico, Belize, El Salvador)

L. t. sinaloae (Zuidwestelijk Sonora, Sinaloa, Zuidwestelijk Chihuahua – Mexico)

L. t. smithi (Zuidoostelijk San Luis Potosí, Oostelijk Querétaro, Hidalgo, Noordoostelijk Puebla, Veracruz – Mexico)

 

Dit alles houdt dus in dat de twee meest verzorgde vertegenwoordigers van deze soort (L. t. campbelli en L. t. sinaloae niet meer bestaan. Beide behoren, net als de vijf andere vertegenwoordigers die minder of niet verzorgd worden in gevangenschap, nu allemaal tot dezelfde soort – L. polyzona. Dit houdt in dat bijv. campbelli en sinaloae “straffeloos door/met elkaar gekweekt mogen worden”. Echter wil ik er hier voor pleiten dat niet te doen en beide “types” zuiver te houden.

Na een winterslaap van 2 – 4 maanden begint de voortplantingscyclus in het voorjaar (maart – juni). Zo’n 30 à 45  dagen na de bevruchting legt het vrouwtje 2 – 20 eieren die na ca. 60-65 dagen uitkomen. De jongen zijn gemiddeld 20 cm lang bij de geboorte. Twee legsels per jaar komen voor bij deze soort.

Deze soort is net zo’n opportunistische eter als de meeste andere soorten v.w.b. het natuurlijke voedsel. Een en ander kan natuurlijk per individu en “type” verschillen. De gebruikelijke dieren staan op het menu (amfibieën, reptielen en hun eieren, vogels en hun eieren en knaagdieren). Gaat gewoonlijk in de late avond en nacht op jacht.

Deze slangen houden zich gedurende de dag vnl. op onder stenen, boomstronken, etc. en in rotsspleten of onder cactussen. Daar waar de slangen in de directe omgeving van menselijke bewoning leven vindt men ze ook wel in schuren, onder huizen, afval en stapels hout.

De gemiddelde lengte van deze soort ligt ergens tussen de 80 en 120 cm.

Voor het uiterlijk kun je klikken op de foto hier bovenaan deze pagina.

Share