Lampropeltis annulata

Google afbeeldingen
Wetenschappelijke naam Lampropeltis annulata (KENNICOT, 1861)
Nederlandse naam Mexicaanse melkslang
Herkomst Hidalgo, Potosi, oostelijk San Luis, Tamaulipas, Nuevo León, Querétaro en mogelijk ook in Coahuila (Mexico)

Zuidelijk Texas (USA)

Biotoop Leeft voornamelijk in tamelijk droge, zanderige gebieden met struikgewas. Maar wordt ook wel gevonden in open grasland.
Bijzonderheden

In 1861 voor het eerst beschreven. Kennicot gaf deze soort de naam L. annulata. In 1983 beschreef Quinn deze slang als ondersoort van L. triangulum (L. t. dixoni). Van 1991 tot 2014 stond deze slang te boek als L. t. annulata.

Ruane e.a. (2014) gaven haar de soortstatus terug: Lampropeltis annulata.


Coalescent Species Delimitation in Milksnakes (Genus Lampropeltis) and Impacts on Phylogenetic Comparative Analyses (2013) S. Ruane


Volwassen exemplaren bereiken een lengte van 60 tot 75 cm.

Deze soort is meestal actief in de nachtelijke uren, maar ook wel in de schemer. Een en ander hangt af van de hoogte van de temperatuur in hun leefgebied. Overdag verbergen ze zich meestal in de holen van knaagdieren of onder boomstronken e.d. Evenzogoed worden ze ook zo nu en dan zonnend gezien gedurende de dag. Dit zonnebaden is meestal maar van korte duur.

Hun actiefste periodes zijn het voorjaar en het najaar.

Paringen vinden vaak plaats op regenachtige avonden in het voorjaar. Na ongeveer 50 dagen legt het vrouwtje tot 10 eieren. Deze komen na ca. twee maanden uit. De jongen zijn bij hun geboorte zo’n 15 – 17 cm lang.

Deze soort is gemiddeld wat korter in lengte en wat steviger gebouwd dan de meeste andere melkslangen. Ze worden gemiddeld zo’n 60 tot 75 cm lang.

L. annulata voedt zich in het wild vnl. met knaagdieren en hagedissen en soms ook wel met slangen. Maar, zoals geldt voor de meeste konings- en melkslangen, eten ze in principe alles wat ze kunnen overmeesteren en niet te groot is.

Mexicaanse melkslangen is zijn in het terrarium meestal rustige slangen die niet snel zullen bijten of hun anaalklieren legen. Ze passen zich gemakkelijk aan “het leven in gevangenschap” aan. Ondanks het rustige karakter en mooie uiterlijk kom je ze niet zo vaak als huisdier tegen, dit in vergelijking tot andere soorten melkslangen.

Share